Jogaila, dempués Vladislao II Jagellón (ca. 1362-1 de xunu de 1434), foi gran duque de Lituania (1377-1434) y más tarde rei de Polonia (1386-1434), primero como consorte de la so muyer Eduviges hasta 1399, y depués como monarca hasta la so muerte. Gobernó Lituania dende'l 1377.
Nació paganu pero, con cuenta de contraer matrimoniu cola reina de Polonia Eduviges I, en 1386 convertir al catolicismu y foi bautizáu col nome de Vladislao (Władysław) en Cracovia; casóse entós cola nueva reina Eduviges, y foi coronáu rei de Polonia como Vladislao II Jagellón.[11] En 1387 convirtió Lituania al cristianismu. El so reináu en solitariu en Polonia empezó en 1399, a la muerte de la reina Eduviges, y duró trenta y cinco años más, marcando l'empiezu de la unión polacu-lituana. Foi fundador de la dinastía Jagellón polaca, que lleva'l so nome y qu'enantes se conocía tamién como dinastía gemínida nel Gran Ducáu de Lituania. La dinastía Jagellón gobernó Polonia y Lituania hasta 1572,[nota 1] y foi una de les más influyentes de la Baxa Edá Media y principios de la Edá Moderna na Europa Central y Oriental.[12] Mientres el reináu de Jogaila, l'Estáu polacu-lituanu foi'l mayor del mundo cristianu.[13]
Jogaila foi'l postreru señor paganu de la Lituania medieval. Ostentó'l títulu de Didysis Kunigaikštis. Dempués de llograr el cetru polacu, arriendes de la Unión de Krewo, la unión polacu-lituana tuvo qu'enfrentase al poderíu creciente de los caballeros teutónicos. La victoria de Jogaila na batalla de Grunwald en 1410, siguida de la Paz de Thorn, aseguró les fronteres polacu y lituanu y marcó l'empiezu de la pujanza de l'alianza polacu-lituana n'Europa. En tiempos de Vladislao, Polonia espandióse y dio empiezu la llamada «Edá d'Oru» del país.
Error de cita: Esisten etiquetes <ref>
pa un grupu llamáu "nota", pero nun s'alcontró la etiqueta <references group="nota"/>
correspondiente